گفت شیخی شهرِقُم بَهمان شود
کشوری بر تر زِ واتیکان شود
با چنین رُخـدادِ حیرت آ وری
دردِ بی درمانِ ما درمان شود
بعدازاینها می شودهرچیز مُفت
اَرزِ رنگارنگ بس ارزان شود
زآن سپس این گربۀ کِزکرد مان
همچو بَبرِ ما زنی غُـرّان شود
قدرتِ فنا وری و درک وفهم
به زِاِسرائیل وِتر کستان شود
عاقبت فاطی از این تصمیمِ شیخ
صاحبِ یک کفش ویک تُنبا ن شود
بچّه ها هست در زما نه یِ ما
پادشاهی متین وخوش سیما
قَـدَ رو خوش صدا وسروآسا
راستگوی وشریف وبی پروا
نُخبه ای با امـیـد و با تــد بـیـر
حـــا مـیِ مـردمــانِ زارو فـقـیـر
لیدِری پُرتوان وخوب وشریف
دشمن خونیِ تِـرامپِ سخیف
د عـوتش کرد سا زما نِ مَلَل
تا گـشا یـد گـره زِ کا رِ دُ وَ ل
رفت وگفت وشنیده شد سخنش
سخن از و ضع خو بِ هموطنش
مات شد یا وه گـویِ کاخِ سفید
آن سخن ها چواز حسن بشنید
خنده ای زورکی ومسخره کرد
وِزوِزی زشت،مثلِ زَنجِره کرد
مویِ بور و سفید و کُر نِلی یَش
ازغضب شد بِرنگِ کاگِلی یَش
چپ چَپَک کرد بررقیب نگاه
چون نگاهِ پلنگ بر رُخِ ماه
گفت ای پُمپِئو شد م دِ پرِس
کمکم کن بــه داد بنده بِــرِس
گفت بنما دو باره تحریمش
تا به زانو در آ ید آن تیمش
گفت شاهنده ای در آن هنگام
گــــورِ بابای کا غـــذ (بر جام )
ای عــزیــزان کـا ملا تعطیل!
نو کران جناب « اسرا ئیل »
ادعا کرده ی حقوق بشر
سُست عهدانِ بی پدر مادر!
بخصوص ای ترامپ کلّه قشنگ
خُل نمای عتیقه ی اَ لدَ نگ
پای از خطّه ی د لیران کِش
که گرفتار می شوی به تَنِش
همگی شیرشرزه اند وستیغ
مشت هرگز مزن به آهن وتیغ
می شود با عث پشیما نی
گرچه بی بُتّه ! خوب می دانی!
14/7/97
سخت از« دولتِ »پُر کار، خوشم می آ ید
زین یلِ صحنه یِ پیکار، خوشم می آ ید
همه یِ غصّه یِ او هست زِ وضعِ فـقرا
من از این مسئله اِنگار ،خو شم می آید
دکترِما که شِفاداده به «تَـد بیر وامید»
دردِ این مردمِ بیکار ، خو شم می آید
آن که با دزد و دغلباز ،دراُفتاد وسِپُرد
سَرشان را به سَرِدار ، خوشم می آ ید
آن که بنمودعمل گفته ونا گفتۀ خویش
زِ قـا راشمیشیِ بازار، خوشم می آ ید
اصلِ بدبختیِ مردم غمِ بی خا نِگی است
هر که شدیک شبه مِعما ر،خوشم می آید
آن که«تحریم»وگرانیِ« ویزیت»و«دارو»
برطرف کرده دوصد با ر، خوشم می آ ید
او که مُـعـتاد و بِـزهکا رِ خـیا با نی را
می فرستد به سرِ کا ر، خوشم می آ ید
گفت شاخنده که بیزارم از این بیماری
لیکن از نـرگسِ بیمار، خوشم می آ ید!
نه که من عاشقِ بی نظمی وهرج ومَرجَم
من از این شعربه ناچار،خوشم می آ ید.
7/12/93.
پنجمِ مرداد ، ای یاران مرا یا ری کنید
با لبِ خندان،بیا ئید و صفا جاری کنید
سالروزِ زادنِ هر آدمی وقتی خوش است
پس زِقهرونِق زدن آن روزخود داری کنید
دوغ و نوشا به بِلُمبا نید و کیک ومیوه را
تا شکم ها را زِدردِ گُشنگی عا ری کنید!
برسرِآن سُفره باشدپُرخوری ممنوع،چون!
باید آن شب پیشِ مردم آبِرو داری کنید
هر کسی دیدید ازد نیا یِ قحطی آ مده
د ل به حا لِ ما بسوزانید و همکاری کنید
موقعِ کادو خریدن چرب با شد دستتا ن
پُز دهید و در خریدن فِیسِ اِجبا ری کنید
هرچه باشد نسبتِ سرکار وصاحبخانه بیش
هِد یه ها را چرب ترآرید وکم زاری کنید
پول اگر هم مرحمت کردید ، قـربانِ شما
مبلغی را در سپرده یا که در جا ری کنید
روزِمیلادِ شما« شاخنده » باشددر سفر
می کِشد از شادمانی مثلِ هر ساله هوار
2/5/1390
«ای خدا پول از منِ مُفلِس چرا رَم می کند»؟
موجباتِ غصّه یِ من را فراهم می کند
از همان روزی که شَکَّر می چِکد از طبعِ من
دَ م به دَ م با نو برایم چایِ غم،دَ م می کند
صاحبِ خانه که بادی در گلویش بود گفت
بُرج و بارویِ مـرا پولِ تو محکم می کند
شعرِ من را بس که از اجناسِ چین پُرکرده اند
وزنِ شعرم عا قبت پُشتِ مرا خَـم می کند
من برای اخـذِ پـا سخ از وکیـلِ شهـرِ خود
رفتم و د ید م که اوهم شعر سَرهَم می کند
گفتمش آخِر چه شد آن وعده ها یِ رنگ رنگ !؟
گـفت رفـعِ گُشنگی را آ شِ شـلغم می کند
بعد از این «شاخنده» فکر بیخودی را بی خیال
چون که «طرحِ» ما مسائل را منظَّم می کند !!
او به غیرِ جیبِ خـود کاری ندارد ، مثلِ برق
چون که شدوارد به مجلس از همه رَم می کند.
10/5/1390
به آن وعده هایِ خیالی قَسَم
که می کردحالی به حالی قَسَم!
به آن قولهایی که دروقتِ رأی
به من داد در آن لیالی قسم!
به اَجناسِ اَرزانِ به رسمِ شعار
به اوضاعِ (عـالِّـی) مالی قَسَم
به(یارانه هایی)که کرده ست شاد
گـد ایِ جنوب وشـمالی قَسَم
به جنجال وغوغایِ خوش باوران
سَرسِرقَتِ « جیبِ» خالی قَسَم
به(نفتی)که آمد سَرِسُفره ها!!
وشدخانه ها گرم و عالی قسم
به آن خانه هایی که شد ساخته
برایِ همه این حـوالی قَسَم
به ارزانیِ قیمتِ«برق» و «گاز»
به دشتِ پُراز کِشت،شالی قَسَم!
به جیبی که«شاخنده»زدپارسال
بـرایِ دو تـا ده ریالی قسَم
که دزدیِ او بـوده از گُشـنِگی
به قَدَّ ش که گشته هِلالی قَسَم
12/8/95
از سُربِ دودِ ما شین،یک استکان هوا نیست
در باغ پُر زگُل هم ، یک مرغِ خوشنوا نیست!
شُکرِ خدا، به سُرفه ،سَردردو میگرِن وآسم
درشهر و روستا ها یک فرد ، مبتلا نیست!
چون گُلرخـان ِ زیبا ، برچهره ماسک دارند
دیگر کسی بـه عشقی درگیرِ این بلا نیست
از دستِ گشتِ« ارشاد »هستند مرد م آزاد!
دیگر کلا مِ آ نها ، آهای خانم ... آقا...!! نیست
یک جفت چشم دیدم،گُو یی دوچشمِ آهو
آن چشم هاکه دانی، در آن کمی حیا نیست !
گفتم چگونـه د ر رفت ازدستِ گشتِ ارشاد
آن چشمِ ها که گوئی،شرم از خودِ خدا نیست
د ر کوهِ« بیستون » نیز « فرهاد ها » اگر که
د ر حالِ مرگ ومیرند ، ازقحطیِ دوا نیست !
«خسرو»زِعشقِ«شیرین»غَش کرده گردوباره
افتاده از تنفّس ! ، از « اِگزوزِ » شما نیست
آسفالتِ هرخیابان،کی؟ پاره پاره گشته؟!!
این پا رگیِ بیحَد از « شهر دارِ» ما نیست !
هم نمرۀ موبا یلم فَرد است وهم خودم تک
چون نیستم (فلا نی)،بدبختی ام دوتانیست!
با این همه خـوشی که ، داریم ما به دنیا!
حتّی یک فرشته ، درعرشِ کبریا نیست!!.
«اِ نگلیسی بلد نبود م من»
روزِگا ری کـنـا رِ رودِ تَجَـن
جنبِ سنگی سِتَبروسخت وکهن
کــه نـسیـم ازسَــرِنـیـا زبـه نـا ز
شانه می زد به زُلفِ شَنگ وسَمَن
نا گـهـان نـا لــه ای شـنـیـدم مـن
در د لِ رود خــانــه از یک زن
داد می زد،که «هِـلپ می»مـِسـتِر
بـود بـیـچـاره غَـرقِ جـا ن کند ن
کــم کــَمَـک نـاپـدیـد شـد غَـرقـیـد
وســطِ مـوجـهـایِ سـنگ شِکـن
سـاعـتـی بـعـــدرویِ آ ب آ مــد
با د کرده چـومَشک وزیــرِلـَجـن
فـوجی اِمـداد گـرچـو آمـد ودیـد
د خـتَـرَک رابـدونِ جُـم خـوردَن
گـفـت فــرد ی،چــرانَجُـنـبـید ی؟
کـه نجـاتـش د هی زِغَـرق شـد ن؟
گـفـتمَش با خـلوص ویکــرَنـگی
اِنـگِــلـیـسـی بَـــلــد نـبـودم مـن ! .
غـم مخـورکالایِ ارزان می رسد
یوسفی از سویِ سمنا ن می رسد!
قـول داده می زُدایــد گـردِ غــم
آ وَرَد بـــر سُـفـره ها آ شِ کلم
درحسابِ بانکِمان ریزد تومن
می دهـد کاری به بیکارِ خفن
بعداز آن سازیم فــرزندِ ذُ کــور
تا که راضی گردداو ازراهِ دور
چند سا لی روستا یی حا ل کرد
مُـرغ هـا یِ بینوا را چا ل کرد
حالیا نوبت به شهری ها رسید
شاد وخوشحالـنـد بهرام ونوید
بعـدازاین پـولی قـُلُـمبه می رسد
آبگـوشتی پُــر زِ دُ نـبِه می رسد
بَـرّه ای را سَـر بِبُرّیـد از شعف
چون نخواهد بچه، جزکاه وعَلَف
یارو از انبوهِ پـولش ، بی ریا
می دهـد خرجی ونانِ بچّه هـا
تا که پِلکت را زَنی بَرهم دَ می
جمعیت ازحدّ فزون گردد کمی
ما د ر م گـفتا بده صنّا رآ ش
تا دلت خواهد دراین افکارباش
22/8/86
شد چوازتدبیرِ دولت خوب وعالی اقتصاد!
خنده کرد م از خوشی در غبغبم افتاد باد
هـرگـدا وکم حقوقی،غرق در نعـمت شده
پُشتِ غبغب هایِ هربی مد رکی افـتاده باد
تخمِ مرغ آیدزِسیلان،خربزه ازسَن خوزه
دیـزی از «دانمارک»می آید،کلَم از«بِلگِراد»
زَردَک از«زیمباوه»و زنبیلِ بی زن،از«پِکن»
کفشِ نایلونی زِ«کُنگو»،بُغچه از«لینینگراد»
شلغم از «شیلی» وآشِ ماست از «تا نزا نیا»
تیشه از «روسیه » وکفگیر از « پِتروگراد »
فیلمِ هندی از«مر اکش»،تخمِ غازاز«تُرکیه»
فندک از«فـنلاند»می آید وفلفل هم زِ «چا د»
سوزن از«سومالی»وکِش هایِ تُنبان از«کُره»
جِغجِغه از«جورجیا»وجـوجه ازسویِ« زلاند»
راضیَند و شـاد این مــرد م زِ وضعِ اقـتصا د
هست پُررونق دکان ها،وضع«شاهنده»کساد
در این وبلاگ سعی شده اشعار طنز و فکاهه در مورد مسائل روزمره گفته شود،